Ostatni tydzień sierpnia, ostatni też tydzień wakacji.

Odwiedzam Polanicę Zdrój. Część uzdrowiskowa to praktycznie plac budowy. Z jednej strony cieszą podjęte prace, ale stwarza to też pewne utrudnienie dla gości.

Wracam do ostatniego jesiennego pobytu na Ziemi Kłodzkiej. Naszą „bazą” były wówczas Roszyce. Mała, ale jakże dynamiczna wioska. Gdzie liczne społeczne a co najważniejsze oddolne inicjatywy m.in. własny zespół „Marzenie”.

Przełom września i października. Ponowny, tym razem jesienny już wypad na „naszą” Ziemię Kłodzką. Wokół otacza nas paleta jesiennych barw i odcieni wszelakich.

Połowa września. Kolejny wypad na Ziemię Kłodzką. Tym razem naszą bazą jest nowo otwarte gospodarstwo agroturystyczne „U Kasi” w Roszycach /www.agroturystykaukasi.eu/. Wygodne pokoje, część przystosowana dla niepełnosprawnych /to na razie nowość w tych gospodarstwach/. Miła, sympatyczna atmosfera. Z właścicielem - Panem Adamem przegadaliśmy niejedną nocną godzinę. Dziękujemy za tak miłe przyjęcie…

Lądek Zdrój. Ostatnie dni sierpnia, początek września.

Widoczny już postęp prac renowacyjnych na lądeckim rynku. Pierwsze odnowione kamieniczki przyciągają gości m.in. z uzdrowiskowej części miasta. Do tej pory rzadko się tu wybierali. Może wreszcie część staromiejska będzie bardziej przyjazna i atrakcyjna dla gości. Wiele jednak jeszcze do zrobienia.

Wracam do ostatniego pobytu na Ziemi Kłodzkiej.

ZŁOTY STOK. Dla jednych to jeszcze nie Ziemia Kłodzka. Dla mnie jest jednak pewną bramą /jadąc od Nysy/ otwierająca kłodzki region. Atrakcją jest kopalnia złota, która zawsze przyciąga rzesze turystów. Ale Złoty Stok to również miejska trasa turystyczna, pozostająca w cieniu i zapomnieniu.

Mam okazję ponownie odwiedzić Lądek. Co się zmieniło od ostatniego pobytu? Jakie nowe wrażenia i odczucia wynoszę z Lądka?

Styczniowy Lądek sprawia wrażenie kurortu prawie wymarłego. Kuracjuszy jakby na lekarstwo. Część sanatoryjnych obiektów świeci pustką.

Niezwykle miło wspominam letni pobyt w okolicach Międzylesia. Zbyt późno „odkryłem” jednak międzyleskie miejsca, nie licząc krótkiego wcześniejszego pobytu w Goworowie.

A że był to szczyt sezonu o rezerwację miejsc noclegowych było wyjątkowo trudno, tym bardziej że postawiłem na gospodarstwa agroturystyczne. Początkowo miał to być Goworów, ale